π

     Bodrumda yazı bekliyoruz. Burası ülkenin en özgür şehri gibi hissediyorum. Henüz turistler gelmedi ve her yanı yabancılarla dolu olan o kalabalık boğmuyor beni. Kafamda davul gibi çalan çılgın ayak ve müzik seslerinden kaçmak için bi mâhal aramıyorum daha kendime. Caddelerde, evlere çarşaf olan Begonvil sarmaşıklarının kokusu tüm şehri sardı şimdiden. Bahar öylesine güzel geldi ki, baktıkça yüreğimdeki ölü kelebekler sanki can buluyor, uçuşmaya başlıyor. Solmuş çiçeklerim yeniden açıyor sanki. Bana ilaç gibi gelecek bu yaz. Beni yine değiştirecek.  İnanmıyorum ama farklı olacak gibi hissediyorum. İlaç diye gelen yazı, tadında yaşayacağım bu kez. Zehirlenmeyeceğim yalanlarla. Bu yaz da, umudum ve hâyallerim var hâla.  Baksana, barlar sokağında d enize açılan caddeler öylesine büyüleyici ki, dalgaların hırçınca kayalara vuruşu, denizin nedendir bilinmez ama bitmeyen öfkesi öyle heyecan veriyor ki içime. Gökyüzünde bi kızıllık vardı bugün. Görsen sende çok etk...

     İnsanı  yerle bir eden tüm duygulardan arındım. Bi orduyu tek başıma yendim. Göğsümü gerdim ve başım dik yürüdüm. Hatalarım için utanmadım hiç, keşke demedim. Dostlarımı yanıma aldım, kılıçlarımı kuşandım. Hayatımın kadınına yüz çevirdim ve yanlış yoldan koştum. Yoruldum ama bıkmadım.      Defalarca  İhanete  uğrayan kalbimi söktüm attım. Davet ettiği uçurumdan kaçtım. Verdiği gülü, kendi dikeniyle soldurdum. Baharımı kışa çeviren, hayatıma zarardan başka bir şey getirmeyen, beni âma sanıp, aptal yerine koyduğunu düşünen Geceden vazgeçtim. Onu her şeyiyle kabul edeceğimi bilmeyen Geceden vazgeçtim. Bana gösterdiği kayalıklı yollardan, cinli köylerden, derin denizlerden geçtim. Yüreğimden anlamayan, duygusuz Geceden vazgeçtim.       Gemileri limanlarına varmadan batırdım. Uzaktaki ıssız adadan  yüzerek kaçtım. Savaş için savaş vermekten bıktım. Rüyalarım olmadan da yaşayacağımı farkına vardım. O eski ada değil art...