π

'' Ayağı kırık bir at gibi topallıyordum ortasında hayatımın. Ve tüfeğin icadına, asırlar vardı. ''    Rüya gibi bir uykudan u yandım ve etrafıma bakındım. Hasır bir hamağın üzerinde iki büklüm sızmışım. Irmaktan gelen su sesi, rüzgarın koca ağaçları sallarken yaprakların hışırtısı, kuşların birbirleriyle şarkısı, tenime değen hafif tatlı esinti ve yeni kesilmiş taze çimen kokusuyla ayılıyorum. Kalkıyorum yattığım huzur dolu hamaktan. Fark ediyorum ki; Güzel bir uykunun aslında uyuduğun zamanla alakası yok, güzel bir uyanış yeterli günün güzel geçmesi için. Burada, sanki uykularım gecelerce bölünmemiş gibi, sanki göğüs kafesimin tam ortasına oturan köz parçası sönmüş gibi, huzur ve heyecan dolu hissediyorum. İnsan ayak izinin olmadığı, cennet gibi bir yer burası. Yürümeye başlıyorum ahşaptan yapılmış, nereye gittiğini bilmediğim bir yolda. Karşıma ufacık, sıska bir çocuk çıkıyor. Saçları gözlerine kadar uzamış, kafasında deniz mavisi bir şapka, sırtında hayli yüklü bir ...