π

'' Seni yalnız ben tanırım demedim mi? Bir gün kızsan bana, alsan başını, yüzbin yıllık yere gitsen, dönüp kavuşacağın yer Ben'im demedim mi? Demedim mi şu görünene razı olma, demedim mi sana yaraşır otağı kuran Ben'im asıl, onu süsleyen, bezeyen Ben'im demedim mi? Ben Ankara'yım demedim mi sana?'' E konuşun da, sorun madem onlara. Ayyaştır o, elinden rakısı düşmez Beyefendi. Her şiirde mâ na arar lüzumsuzca. Her şiir, okunmaya layık mıdır Beyefendi? Nebi mi zanneder kendini bu, elindeki asa nedendir? Yılan olur, zehrini salar, delemez denizleri Beyefendi. Çarmıhın başında dikilir ama tam bir korkaktır. Ellerinde kendi çivisini taşır, cesurdur Beyefendi. ''Sevdim, oğlum seni'' der durur, bilmece sanki. Birle iki, Yosun Bakışlı Sevgili. Sabahlara kadar güneşi bekler, ay batmaz geceden. Bitmeyen gece olur mu hiç Beyefendi? Meftun sanır kendini, harabe hanesi. Camı, penceresi olan her yer ev değildir Beyefendi. Yıldızları sayar balkonunda, n...