SENDEN KAÇIYORUM

"Akşam güneşine, çok yakışırdı yüzün"

Bi deniz vardı evimin karşısında,
Koca, Yeşil gözleri olan.
Evim! derdim O’na.
Bir bakıp, bir duman tüttürürdüm.
Tek oturduğum çok kişilik masamda,
Bir rakı kadehim, O'nun için hep fazla.
Sözde, sizden kaçıyorum.
Aptal aptal güldüm bir de buna.
 
Öfkem, dört nala koşardı peşimden sonra.
Gecenin bir vakti,
Denize sürüklerdi beni.
Bırakmazdı, döverdi.
Savururdu sıska kollarında.
Sözde, sizden kaçıyorum.
Öfkemi, iki bardakta denize boşaltınca.
 
Ben ve bu küreksiz mürettebatımla,
Açılırdık bilmediğimiz göğe,
Yelkenler Sahra!
Bu kadar kolay harcamazdım hayallerimi,
Aslında, bırakmazdım nadasa.
Sözde, sizden kaçıyorum.
Yırtık yelkenim ve Yosun tutmuş sandalımla.
 
Gömleğimin düğmelerini yine yanlış iliklemişim.
Böyle mi olurdu, olsaydı Sultan yanımda.
Şimdi ben, 26 yaşımda,
Bi Kaktüs ağacının başında,
Kapıma dayanıp, zili çaldığınızda,

Korkmazdım.
Sözde, sizden kaçıyorum.
Işıklarım açık ama, evde yokum aslında.
 
Sultan’ı bir gün aramasam, ağlardı.
"Yalnız kaldım" derdi.
"Yalnız kaldım" demeyi, O öğretti bana.
Karşısına çıkan her rüzgarda,
Beyazlayan saçlarını boyardı karardıkça.
Sözde, sizden kaçıyorum.
Keşke, sırrımı öğrenseydi O'da.
 
Aşık olduğumda, mavi kokardı deniz.
Gözlerim dans ederdi Yeşille.
Bense kavga ederdim,
Sonbaharın karanlık renkleriyle.
Yaşadığım bu lanetli şehirde,
Sözde, sizden kaçıyorum.
Dilim dönmez oldu artık Maviye'de, Yeşile'de.
 
Bir lahza olsun, çıkmadın aklımdan.
Uzandığımız sahil ve seçtiğimiz yıldızlar.
Şimdi ürkütüyor beni,
Gecenin bir vakti çıkan yarasalar.
Sen, yine de korkma.
Beni yarala, sonra sar.
Bir tek senden kaçıyorum aslında.
Ama en çokta sana ihtiyacım var.