Seni böyle seversem, asarlar beni.
Bir deniz fenerinin söndüğünü görürsün.
Evlerine kapanır gemiler.
Sis basar bütün limanları,
Seni böyle sevdiğimi bilseler,
ASARLAR BENİ.
Ben, senin yanında yola çıktım,
Şiir okuduğum o yolda, yolsuz kaldım.
Eyy benim kara yazgım!
Sonunda anladım.
Hata yaptığında bile anladım.
Yastığım, sen kokardın.
Korkudan titrediğim geceler,
Alnımdan öperdin, sarılırdın.
Aspatın iskelesinde seni izlerdim.
Seyrederdim, doymazdım.
Ateşte bile bu kadar yanmazdım.
Göz yaşlarım mutluluktandı.
İçimde, hiç tanışmadığım bir heyecan vardı.
Bizim için,
Bi yerlerden yaban mersini çalmıştım.
Aslında, hissedersin sanmıştım.
Sen, yine de gittiğin yolda,
Kırık bir gül avcunda,
Gri bir kayanın karşısında,
Söz verdiğin gibi, 29 yaşında.
Uğra bana,
Ben gitmeden.
Akşam üstü, gün batımında,
Yolun düşsün bana.
Ben vazgeçmeden...

Yorumlar
Yorum Gönder
Aramızda kalsın ama...